مشکلات متعددی که نیاز به توجه در جوشکاری اولتراسونیک دارند

1. قابلیت جوشکاری دو قطعه کار در حین جوشکاری

برخی از مواد مختلف را می توان بهتر ذوب کرد، برخی اساساً قابل اختلاط هستند و برخی غیر قابل اختلاط هستند. همان ماده را می توان در اصل جوش داد، اما زمانی که نقطه ذوب قطعه کار جوش داده شده بیشتر از 350 درجه باشد، برای جوشکاری اولتراسونیک مناسب نیست. از آنجایی که امواج اولتراسونیک می تواند مولکول های قطعه کار را فورا ذوب کند، بهتر است این کار در عرض 3 ثانیه انجام شود. اگر بعد از 3 ثانیه فرآیند جوشکاری به خوبی قابل جوش نباشد، سایر فرآیندهای جوشکاری باید انتخاب شوند. به طور کلی، مواد ABS ساده ترین جوش هستند و مواد نایلون یا PP به طور کلی قابل جوش هستند.

2. ساختار قالب جوشکاری باید به شدت بازرسی شود

مجموعه ای از روش های بازرسی دقیق برای مواد ورودی تولید قالب معمولی اولتراسونیک وجود دارد و ابعاد پردازش پس از شبیه سازی و تایید نرم افزار کامپیوتری پردازش می شود، بنابراین کیفیت تضمین می شود. این فرآیندها در کارگاه های عمومی قابل دستیابی نیستند. اگر قالب بدون طراحی معقول ساخته شود، هنگام جوشکاری قطعات کوچک کار، مشکل واکنش آشکار نیست. هنگامی که قدرت بالا باشد، ایرادات مختلفی وجود خواهد داشت که در موارد جدی به طور مستقیم به قطعات برق آسیب می رساند. بنابراین هنگام خرید قالب های اولتراسونیک حرص ارزانی نداشته باشید. فقط قالب های با کیفیت بالا می توانند کیفیت محصولات فرآوری شده را تضمین کنند.

3. مقاومت حرارتی باید در حین جوشکاری به نقطه ذوب قطعه کار برسد

پس از اینکه مبدل اولتراسونیک انرژی الکتریکی را به ارتعاش مکانیکی تبدیل کرد، از طریق مولکول‌های ماده قطعه کار هدایت می‌شود. مقاومت صوتی امواج اولتراسونیک در جامد به مراتب کمتر از هوا است. هنگامی که موج صوتی از درز قطعه کار عبور می کند، مقاومت صوتی در درز زیاد است و انرژی گرمایی تولید شده بسیار زیاد است. دما به نقطه ذوب قطعه کار می رسد. با فشار معینی، درز جوش داده می شود. سایر قسمت های قطعه کار به دلیل مقاومت حرارتی کم و دمای پایین جوش داده نمی شود.

4. الزامات خاصی برای منطقه جوش وجود دارد

هنگامی که انرژی آنی اولتراسونیک تولید می شود، هر چه ناحیه جوش بزرگتر باشد، پراکندگی انرژی بیشتر است، اثر جوش بدتر می شود و ممکن است جوشکاری غیرممکن باشد. علاوه بر این، موج اولتراسونیک به صورت طولی منتقل می شود و اتلاف انرژی متناسب با فاصله است. فاصله جوشکاری باید در 6 سانتی متر کنترل شود. خط جوش باید بین 30 تا 80 سیم کنترل شود و ضخامت بازوی قطعه کار نباید کمتر از 2 میلی متر باشد، در غیر این صورت نمی توان آن را به خوبی جوش داد، مخصوصاً برای محصولاتی که نیاز به هوا تنگی دارند.